Rozdziały

I część

1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
13.
14.
15.
16.
17.
18.
19.
20.
21.
22.
23.
24.
25.
26.
27.
28.
29.
30.
31.
32.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

32. Co to za niespodzianka?

Nadszedł dzień wylotu do Polski. Wszystko mieliśmy już załatwione, jednak ja miałam jedną niespodziankę dla mojego narzeczonego. Ale jego już nie było, od dwóch dni był w kraju gdzie odbywały się najważniejsze dla niego zawody. Ja natomiast nocowałam u moich rodziców i wieczorem pojechaliśmy na lotnisko. Zdecydowałam się na lot nocą, aby mała pospała trochę. 13 godzin, sama już odczuwałam to w kościach, ale czego się nie robi. Dzięki pomocy stewardesy usiadłam na swoim miejscu i widziałam jak mój przyszły teść trzymał moją córeczkę na kolanach. To właśnie była moja niespodzianka, postanowiłam zabrać jego rodziców ze sobą. Aby mogli kibicować synowi, i widziałam że mój teściu był szczęśliwy. Od kiedy na świecie pojawiła się Oliwia to wyglądał tak jakby przeżywał drugą młodość. Był zapatrzony w wnuczkę jak mało kto, a w dodatku zaczął dogadywać się z synem. Pan Sole spał z wnuczką wtuloną w niego, więc zrobiłam zdjęcie aby pokazać to Sebastianowi i widziałam uśmiech jego mamy. - Ter...
Czytaj więcej

5. Powinniśmy umówić się z kimś innym.

Ostatni karton został wypakowany i zadowolona rozejrzałam się po moim mieszkaniu. Jest takie jak sobie wymarzyłam. Moja mama przyszła z kuchni z trzema kieliszkami i szampanem, więc zadowolona się do niej uśmiechnęłam co odwzajemniła. - No to zaczynamy świętować. - i nam rozdała kieliszki - Dokładnie. - zaśmiała się Laura - Pierwszy krok do samodzielności zrobiony. - A jakie są kolejne? - i się jej przyjrzałam - No później to mężczyzna, dzieci, i z górki. - To wolę najpierw swoje mieszkanie. A później się zobaczy co dalej. - Ale pamiętaj o wnukach dla mnie. - zaśmiała się moja mama - Zapamiętam. Dni mijały i spojrzałam na swój kalendarz. Mieliśmy już kwiecień. Od czterech miesięcy spotykam się z Sebastianiem. I kto by pomyślał, że zejdzie nam to tak długo. A z każdym spotkaniem jest coraz lepiej i nie zamierzam nawet zrywać tego układu. Było mi dobrze, tak jak teraz. Siedziałam właśnie w swojej kuchni i jadłam płatki, czytając zaległości w prasie na laptopie. Ostat...
Czytaj więcej

29. Zniknęłaś na dwie godziny i dlaczego? Bo była wyprzedaż.

Rok później Oliwia, bo tak daliśmy naszej małej kruszynce na imię była już z nami i wymagała naprawdę dużo cierpliwości. Była bardzo żywiołowym dzieckiem i musiałam czasem wstawać do niej po siedem razy w nocy. Czasem to nawet ją po prostu przynosiłam do naszego łóżka i spałam. Jednak nadszedł czas kiedy mogłam spokojnie wrócić do pracy. Nie karmiłam już, więc spokojnie mogłam iść na kilka godzin do stacji. Właśnie dzisiaj był mój powrót więc wstałam dosyć wcześnie i wszystko sobie przygotowałam. Czułam się jak w pierwszy dzień, kiedy zaczęłam prace w swoim rodzinnym kraju. Chociaż dobrze wiedziałam, ze nie mam się co stresować bo czekali na mnie i dawali mi to do zrozumienia za każdym razem. Sprawdzałam po raz kolejny swoją torebkę kiedy usłyszałam cichy śmiech, odwróciłam się automatycznie i widziałam Sebastiana, który nie spał, a śmiał się ewidentnie ze mnie. - No co? - Już ją sprawdzałaś. – zauważył – Nie masz się co stresować, sama przecież mówiłaś, że na ciebie czekają...
Czytaj więcej